سیاره زحل زیباترین سیاره منظومه شمسی ؛ قمرهای زحل از چه ساخته شده؟

همچنین سعید دریافته بود که هاله نوری که کره زمین را احاطه کرده بود ، مربوط به سیستم دفاعی زمین است و به هنگام نزدیک شدن هر گونه شیئی به صورت خودکار شروع به کار نموده و به محض برخورد مهاجم با این دیواره نوری سیستم فعال و باعث انهدام آن خواهد شد و فقط سفینه های ساکنان زمین است که برای سیستم قابل شناسایی بوده و می توانند از آن عبور کنند و موجودات سیاره ای که از آنجا فرار کرده بود هم با تمام تجهیزات خود نتوانسته اند از این سیستم عبور کنند و به همین دلیل آنها هم در جستجوی قسمت دوم زمین بودند .

دانشمندان عرب، نام سیاره عطارد را به زبان عربی انتخاب کرده اند و این نام از کلمه «عطرد» یا دافع گرفته شده است که به معنای حرکت متوالی در مسیر خود است. به این سیاره با عنوان، سیارهٔ کوتولهٔ کمربند کویپر نیز نام برده میشود. محققان برای بررسی هسته زحل، از حلقههای زحل به عنوان یک لرزهسنج عظیم استفاده کردند تا نوسانات درون این سیاره را اندازهگیری کنند. ما فهمیدیم که این حلقهها با سرعت بسیار زیادی در حال گردش به دور زحل هستند و حلقههای بزرگ از حلقههای کوچکتر بنام “رینگ لت” تشکیل شدهاند. دانشمندان معتقدند که این طوفان ها هر تابستان در نیم کره ی شمالی زحل به وقوع می پیوندد.

این رنگین کمان که در حلقه ی زحل می بینید، مصنوعی بوده و بعد از پردازش تصویر توسط دانشمندان به وجود آمده است. گالیله كسی است كه مبداء تاریخ استفاده از تلسكوپ برای مطالعهی سیارات را در سال 1610 بنیان نهاد و خود اولین فردی بود كه موفق به رصد حلقههای شگفتانگیز زحل شد. منظومه حلقه های مشتری در سال 1979 توسط کاوشگر فضایی ویجر 1 کشف گردید. بااینحال، این تنها ویژگی عجیب هایپریون نیست: هایپریون اولین کشف از نوع قمرهای غیرکروی بود و مداری مختلفالمرکز دارد. تریتون تنها ماه کرویشکل نپتون است و ۱۲ ماه دیگر آن اشکال نامنظم دارند.

این دو سیاره آبی رنگ هستند و دلیل آن این است که گاز متان حاضر در جو نپتون رنگ سرخ را جذب کرده و آبی حاصل از طیف نوری خورشید را بازمی تاباند. در حدود زمان مقابله، سیاره زحل در نزدیک ترین فاصله نسبت به زمین قرار می گیرد و ۸۰۰ میلیون سال نوری با زمین فاصله خواهد داشت. بهاین ترتیب، هر سال روی زحل کمتر از یک ماه زمینی است.

عطارد بیش از سیاره دیگر دهانه برخوردی دارد که در اثر برخورد سیارکها و دنبالهدار به سطح آن پدید آمدهاند. این عکس حلقه ی E، یعنی آخرین حلقه ی بیرونی زخل را که بسیار کمرنگ است، به خوبی نمایش می دهد. در بین راه، وسط این دو حد، حلقه­ها را در حالی که لبۀ آنها به سمت ما است می­بینیم و درست همانگونه که گالیله مشاهده کرد، به نظر می­رسد که حلقه­ها ناپدید شده­اند.

در حالی که در 225 روز ، یک بار خورشید را دور می زند. چرا که تمامی شرایط لازم برای سیاره بودن را دارا بود. این سیاره شرایط جوی مختلف و ویژگی های فیزیکی متفاوتی با زمین دارد. فاصله پلوتون تا خورشید 5811 میلیون كیلومتر است و یك دور گردش آن به دور خورشید 284 سال برابر با 99700 روز طول می كشد. هر فصل ۵ تا ۷ سال زمینی طول می کشد!

در این فاصله، نور بیش از یک ساعت طول می کشد تا از یک سیاره به سیاره دیگر حرکت کند. اما نیاز به زمان کوتاه برای شکلگیری غولهای گازی یکی از مشکلات مدل تجمع هسته است. یکی از اثرات این پدیده در نظر ما تغییر گشادگی حلقهها است. در این صورت تعداد قمرهای زحل به 21 قمر تغییر میکند. امواجی که به صورت نور به طرف آدمک ها شلیک می شد آنها را همراه با یک صدای انفجارخفیف به توده ای از خاکستر تبدیل می کرد ، اما آتش جنگ بقدری شدت گرفته بود که خاموش کردن آن می توانست مدتها ، موجودات فضایی را به خودش مشغول کند.

با این حال ستارهشناسان برخلاف چیزی که تصور میشد توانستند هزاران سیاره فراخورشیدی را ثبت نمایند. پوشش ابری زحل برخلاف مشتری تفاوتهای رنگی زیادی نشان نمی دهد. زحل در وضعیت کسوف (بالا)، به اتفاق برشی از عکس که زمین (مشخصشده با فلش) را در پسزمینه نشان میدهد. اخترشناسان مخصوصا مجذوب بزرگترین قمر زحل ،یعنی تایتان بوده اند ، زیرا هم به قدر کافی پر جرم و هم سرد است که میتواند جو خود را حفظ کند .اما ترکیب درصدی جو این قمر بیشتر جلب توجه می کند، چون احتمالا شامل عناصری است مانند هیدروژن، اکسیژن ،کربن و نیتروژن که موجودات زنده مربوط می شود.

پایونیر11، وویجر1، وویجر2 و کاسینی-هویگنس، فضاپیماهایی بودند که برای مطالعه و مشاهده زحل، مامور شدند. کاسینی را پرواز از بزرگترین قمر زحل، تیتان، تصاویر رادار ضبط شده از دریاچه های بزرگ و خطوط ساحلی خود را با جزایر و کوه های متعدد است. انسلادوس در فاصله ۲۳۸ هزار کیلومتری از زحل بین مدار دو قمر دیگر میماس و تتیس قرار دارد. خروج ویجر 2 از منظومه ی شمسی قمر حلقه دار! اما این شیشه ها از خروج انرژی که به وسیله خاک و گیاهان تولید می شود ، جلوگیری می کنند. ویجر2 توانست ساختار نواری جو فوقانی زحل را بهتر از هر کاوشگر دیگر پیش از آن ببیند ، زیرا غباری که غالبا این سیاره را می پوشاند به طور غیر منتظره ای محو شده بود .جریان های فورانی مشاهده شد که تا حدود 1600Km/hr با سرعت چرخش کلی این سیاره تفاوت داشت .این باد ها ، در مقایسه با جو مشتری، نزدیکتر به هم تا نواحی قطبی ادامه می یافت.

در مرکز مشتری، هسته ای سنگی و بسیار داغ وجود دارد که حرارتش به 3500 درجه سانتی گراد (63000 درجه فارنهایت) می رسد. براساس یافتهها نسبت ایزوتوپ نیتروژن یافتشده در تایتان شباهت زیادی به ایزوتوپ دنبالهدارهای ابر اوورت دارد. زحل حدود 74،898 مايل ( 536 ، 120 كيلو متر ) است ( در خط استوا روي ابر ) آن حدود 4/9 زمان قطر زمين مي باشد 764 زمين مي توانست داخل يك زحل گود جاي شود زحل تخت ترين سياره در منظومه شمسي مي باشد آن يك قطر استوايي 74،898 مايلي ( 536 ، 120 كيلو متري ) و يك قطر قطبي 560 / 67 مايلي ( 728 ، 108 كيلو متري ) دارد ده در صدي شكل تخت زحل شايد توسط چرخش سريع آن و تراكم گازي شكلش به وجود آمده است .

دیدگاهتان را بنویسید