معرفی ۲۳۷ تن از مشاهیر و مفاخر و رجال آمل – هراز نیوز

فرهنگ شریف، (۱۳۱۰، آمل – )، از نوازندگان سرشناس تار است.او از بزرگان هنر موسیقی روز جهان است.وی تار را نزد استادان عبدالحسین شهنازی و مرتضی نیداوود، تارنوازان بزرگ اواخر دوره قاجار و اوایل پهلوی آموخت، اما شیوهٔ نوازندگی وی به اساتیدش شباهتی ندارد و مخصوص خود اوست. گفتنی است در این اواخر در بعضی از کتابهای فارسی که از این قبر خیالی (طبق نظریه سمهودی) سخن به میان آمده، به هنگام استنساخ و چاپ، کلمه «قبر» به «قبّه» تبدیل شده است و چون «قبّه» و «بقعه» دارای یک مفهوم اند، به تدریج همان کلمه بقعه را به کار برده اند و لذا برای بعضی از نویسندگان این ذهنیّت به وجود آمده است که «هارون» در کوه احد دارای «بقعه» و گنبد و بارگاه است.

برخی از اسلامپژوهان غربی اینگونه استنباط میکنند که ابوسفیان یک مغز نظامی بود و بدین دلیل به مدینه حمله نکرد که گمان میکرد رسول خدا (ص) قوایی را برای حفاظت از شهر قرار داده و آنها تازهنفس هستند و قریش، اگرچه پیروز شده، ولی خسته است و نمیتواند با مسلمانان مدافع شهر مقابله کند. سه ماه قبل از اینکه قوای مجاهدین تهران را فتح کند مشیرالسلطنه کنار رفت و ناصرالملک برای زمامداری از لندن احضار شد، ولی ناصرالملک در تردید بود و در غیاب او سعدالدوله کابینه را سرپرستی میکرد. به نوشته آقای نجفی بر اساس سنگ نوشتهای که تا قبل از تخریب مسجد و بنای مرقد، به فتوای فقیهان وهابی، بر سر درب اصلی قرار داشته، تاریخ تأسیس مسجد را سال 275 هجری قمری معلوم میدارد.(3) مهمترین بنا را بر سر مزار حمزه، مادر الناصر لدین الله خلیفه عباسی، که خود و مادرش شیعه امامی بودهاند، در سال 590 بر مزار حمزه ساخته است.

دراین جنگ اتفاقات عبرت آموزی پیش آمد که در تاریخ ثبت شده است. مجموعه تاریخی و فرهنگی بیستون در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شماره ثبت ۶۴۶۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شواهد تاریخی دیگر نیز عدم پایداری عمر در جنگ اُحد را تأیید می کند؛ از جمله این شواهد این است که در دوران خلافتِ وی زنی مراجعه کرد و از بردهای بیت المال که در نزد وی بود، درخواست نمود، همزمان، یکی از دختران عمر نیز بر وی مراجعه نمود و از بُردهای بیت المال خواست.

یکی از حوادث مهمی که در سال سوم هجرت رخ داد جنگ احد است. در اینجا از میانِ بستانِ یکی از طایفه بنو حارثه به نام «مِرْبَع بن قیظی» گذشت. نام اینان به کاملترین شرح اینگونه است: تلمیخا – ماکسی میلیان – مرطوس – نیرویس – کسطومس – دنیموس – ریطوفس – قالوس – محسلمینا، که به «یاران غار» (اصحاب کهف) آوازه دارند. مقبره حمزه نیز دارای صحن و بارگاه بوده: حسام السلطنه نوشته است: اول وارد بقعه حمزه سید الشهدا شدیم، دهلیزی داشت، از آنجا داخل صحن شدیم.بقعه مبارکه در سمت یسار (چپ) درب صحن واقع است و شبیه به دو تالار تو در تو است که یک شاه نشین در وسط داشته باشد.

نظر آن حضرت این بود که در داخل شهر با دشمن مواجه شوند؛ چراکه مدینه از نظر جغرافیایی در منطقهای مناسب قرار داشت و فقط بخش شمالی آن، آسیبپذیر بود. از این پس کمتر پیش میآید که مسلمانان دربرابر نظر و فرمان رسول خدا (ص) بایستند. چون مجاهدان به اُحد رسیدند، پیامبر پنجاه نفر تیرانداز را به فرماندهی عبداللّه بن جبیر بر لب درّه گذاشت و دستور داد ما چه در حال فتح باشیم و چه در حال شکست، شما در جای خود استوار بمانید حتّی اگر ببینید اجساد ما در روی زمین مانده و یا دشمن ما را به درون مدینه راند و یا ما دشمن را تا مکّه عقب راندیم شما از جای خود حرکت نکنید(7) آنگاه به لشکریان دستور داد: تا از طرف من فرمان نرسد شما جنگ آغاز نکنید.

پیامبر صلی الله علیه و آله پس از اقامه نماز جمعه، همراه هزار نفر به سوی احد حرکت کرد. در جریان جنگ احد پس از آنکه می رفت جنگ در همان لحظات اول با کشته شدن دوازده نفر از شجاعان لشگر قریش به پیروزی برسد نافرمانی عده ای از امر رسول خدا صلی الله علیه و آله که آنان را بر تپه ای مشرف بر منطقه جنگ گمارده بودند باعث شد ورق پیروزی سپاه اسلام به یکباره بر هم ریزد و دنیا طلبانی که برای جمع آوری غنایم محل مأموریت خود را ترک کرده بودند صحنه را برای نزدیک شدن دشمن به رسول خدا آماده کنند و اینچنین شد که دشمن وجود نازنین پیامبر را هدف سنگ و شمشیر قرار داد که اگر نبود دلاوری های علی بن ابی طالب و تنی چند از یاوران جان بر کف حضرت معلوم نبود دشمن تا دندان مسلح که به قصد انتقام جنگ بدر شور پیروزی در سر داشت بر جان پیامبر چه می کردند.

در سال ۱۳۲۴ به واسطه هوش و ذکاوت و پشتکار فراوان در کنکور سراسری نفر اول شد و وارد دانشکده پزشکی شد. در ۳ سمت این تخته سنگ، حجاریهایی را مشاهده خواهید کرد که در آن تصویری از بلاش اول نیز به چشم میخورد. در کنار این نقش برجسته که متأسفانه آسیب بسیاری دیده است، کتیبهای نیز به چشم میخورد که در گذر زمان نابود شده است و خوانا نیست. شاید تعجب کنید؛ اما دقیقاً تندیس هرکول در بخشی از کوه بیستون به چشم میخورد. از جاده صحنه به سمت بیستون که بروید، در فاصله 10 کیلومتری از شهر بیستون، کوه بیستون را می بینید که با کمی دقت متوجه می شوید این کوه با صخره های پشت سر آن، به شکل یک خانم که به پشت روی زمین آرامیده، می باشد.

کوه بیستون در سال 1598 توسط یک مقام انگلیسی و در طی سفری که به ایران داشت کشف شد. دروس مقدماتی را در خدمت بعض اساتید فراگرفت و سپس از محضر سید محمد مجاهد بهره برد و سرانجام در محفل علمی سید علی طباطبایی معروف به صاحب ریاض، تحصیلات خود را به پایان برد.این دانشور محقق، پس از آنکه بهره کافی را از محضر صاحب ریاض برد، سفری علمی به شهرهای مختلف ایران و عراق آغاز کرد.

در این هنگام مردی یهودی که از آنجا می گذشت و اجتماع زنان مسلمان مدینه را دید، در کنار دروازه قلعه ایستاد و با صدای بلند فریاد زد: «اَلْیَومَ بَطَلَ السِّحْر»؛ «امروز سحر محمّد باطل شد.» این بگفت و به داخل قلعه هجوم برد. گرچه در کنار این نکوهش و ملامت، آنان را به کلّی مأیوس نساخته و مشمول فضل و عفو خویش قرار داده است؛ وَلَقَدْ عَفَا عَنْکُمْ وَاللّه ُ ذُو فَضْلٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ(32) به هر حال همانگونه که قرآن اشاره می کند، آنچنان ترس و وحشت و اضطراب و نگرانی بر فراریان حاکم بود که به چپ و راست و پشت سرشان توجّهی نداشتند، فقط در فکر جایی بودند تا خود را از دسترس دشمن به دور نگهدارند و لذا بعضی از آنان به داخل مدینه و بعضی دیگر به تپه ها و درّه های اطراف این شهر گریختند.

داخل این گنبد تابوت و ضریحی آهنین قرار داشت و مردم به زیارت آن می پرداختند . 2 ـ مسجدی است با نام «مسجد فُسح» که حدود 100 متر جنوب محل غار و البته در داخل شعب و چسبیده به دیواره راست کوه است.(3) گفته شده که رسول خدـ ص ـ نماز ظهر و عصر را در آنجا خوانده است. مسجدالدرع اکنوندر راه سیدالشهدا، سمت چپ کسیکه از مدینه عازم احد است، در داخل کوچهای عَریض، که با خیابان حدود بیست متر فاصله دارد، واقع است. در این صورت مسیر حمله خالد و همراهانش از جنوب رمات، دور زدن آن و حمله به قرارگاه و لشکر مسلمانان از مضیق ـ یعنی حد فاصل احد و رمات ـ بوده است.

سرانجام لشکر مسلمانان بهسوی شمال مدینه، در دامنۀ کوه احد حرکت کردند. آمده است. این خبر نشان آن است که نسطاس از میانه دشتِ برابر احد، از سمت شمال خود و برابر رمات از سمت شرق، شاهد همه صحنه در حمله لشکر مشرکان بوده است. از آنجا که محل درگیری در سمت غرب رمات بوده، بدیهی است او باید توجه به مسیر حرکت گروهی از سربازان دشمن داشته باشد که ممکن است از غرب به سوی شرق و سپس از شمال حرکت کرده و از مضیق میان رمات و اُحد بگذرند و بر قرارگاه و یا سپاه مسلمانان یورش برند.

دیدگاهتان را بنویسید